آیا انسان ها واقعا تغییر می کنند؟

آیا انسان ها واقعا تغییر می کنند؟

5 یافته‌ی اصلی از یک بررسی اخیر که نشان می‌دهد درمان چگونه می‌تواند شخصیت ما را تغییر دهد

 

“شخصیت” کلمه‌ای است که برای اشاره به صفت‌هایی که در طول زمان ثابت هستند به کار برده می‌شود. برای نمونه، ما انتظار داریم که یک فرد برون‌گرا، در خانه، کار و مدرسه، اجتماعی باشد. با این‌که شخصیت یک پیش‌بینی‌کننده‌ی تمام و کمال برای رفتار نیست، با این حال یک ایده‌ی کلی از این‌که یک فرد چگونه فکر و رفتار خواهد کرد به ما می‌دهد.

نویسندگان یک مقاله‌ی مروری تازه، می‌گویند که شخصیت در طول مدت‌های طولانی می‌تواند تغییر ‌کند. ما با بالاتر رفتن سن‌مانعموما مسئولیت‌پذیرتر و از جهت هیجانی هم پایدارتر می‌شویم. این تغییرات در طول سالیان در ما ایجاد می‌شود و بازتاب‌دهنده‌ی یک فرآیند رشدی طبیعی است.

محققان تصمیم گرفتند تا یک سوال مهم را در این زمینه پاسخ گویند. آیا درمان می‌تواند شخصیت را در طول مدتی کوتاه تغییر دهد؟ آن‌ها صفات موجود در “5 صفت اصلی” یعنی برون‌گرایی، پایداری هیجانی، پذیرابودن تجربه، مسئولیت‌پذیری و توافق‌گری را بررسی کردند.

رابرتز و همکاران بیش از 200 مطالعه را بررسی کردند که صفات شخصیتی را هم قبل و هم بعد از نوعی درمان،سنجیده بودند. این درمان‌ها شامل دارودرمانی و روان‌درمانی برای مشکلات روانی بودند و مدت آن‌ها به طور میانگین، 24 هفته بود. تحلیل‌های آن‌ها چندین نتیجه مهم در بر داشت:

1-درمان می‌تواند شخصیت را تغییر دهد: تغییرات به طور میانگین در بازه‌ی کم تا متوسط بودند، به طوری که برای خود فرد و افرادی که در زندگی‌اش بودند، قابل مشاهده بود. برای نمونه، یک فردی که به راحتی غمگین می‌شد می‌توانست به میزانی از بهبودی برسد که راحت‌تر استرسورها را مدیریت کند. تغییراتدر شخصیت، بدون توجه به سن و جنسیت به یک میزان بود.

2-تغییرات شخصیتی در طول زمان پایدار می‌مانند: بسیاری از مطالعاتی که این مولفان بررسی کردند، شامل یک دوره‌ی پی‌گیری بعد از پایان درمان بود که حدود 6 ماه ادامه داشت. نکته‌ی جالب توجه این‌که، در طول مدت پی‌گیریدرمان، تغییرات مربوط به درمان ثابت ماند یا حتی بیش‌تر شد. این مدت پی‌گیری بعضا حتی یک سال یا بیش‌تر هم بود.

3-برخی صفات شخصیتی نسبت به درمان سریع‌تر تغییر می‌کنند. در این تحقیقات بیش‌ترین تغییرات در پایداری هیجانی رخ داد (صفتی که مقابل روان‌رنجورخویی است)، و کم‌ترین تغییردر صفتپذیرابودن تجربه. برون‌گرایی دومین صفتی بود که بیش از دیگر صفات تغییر کرد.

4-تعداد فراوانی از درمان‌ها منجر به تغییر در شخصیت شد. با این‌که درمان‌های شناختی-رفتاری و حمایت‌گرانه، در مقایسه با سایر درمان‌ها، کمی تاثیرات بیش‌تری بر شخصیت افراد داشتند، درمان‌های دیگر هم اثربخش بودند. در میان همه‌ی درمان‌ها دارودرمانی کم‌ترین تاثیر را بر صفات شخصیتی داشت.

5-میزان تغییر، بستگی به این داشت که درمان، چه مشکلی را هدف قرار داده بود. افرادی که برای اضطراب و اختلالات شخصیتی درمان می‌شدند، بیش‌ترین تغییر را نشان دادند. در مقابل، کسانی که برای اختلالات خوردن و سوءمصرف مواد درمان شدند دچار کم‌ترین تغییر شخصیتی شدند.

از این یافته‌ها چه نتیجه‌ای می‌توان گرفت؟ اول این‌که، آن‌طور که نویسندگان هم گفته‌اند، این‌که تغییر شخصیت می‌تواند سریع رخ دهد. تحلیل‌های بیش‌تر نشان دادند که درمان می‌باید برای 4 هفته یا بیش‌تر ادامه یابد تا شخصیت به طرز قابل ملاحظه‌ای دچار تغییر شود. با این‌حال پس از 8 هفته، درمانِ بیش‌تر، منجر به تغییر بیش‌تری نشد.

با این‌حال مولفین این نکته را نیز خاطرنشان می‌کنند که ممکن است تغییر شخصیت درمانجو به دلیل بازگشت حالات روحی و عمل‌کرد ویبه قبل از ابتلا به مشکل روانی‌اش باشد. به این معنا که مثلا یک دوره از افسردگی باعث شده فرد دچار کاهش در میزان پایداری هیجانی خود شده باشد، و با درمان افسردگی‌اش، پایداری هیجانی‌اش به میزان عادی بازگردد. با توجه به داده‌های موجود، چنین احتمالی مردود نیست.

من با توجه به تجربه‌ام به عنوان درمانگر، احتمال می‌دهم که میزان زیادی از این تغییراتی که در شخصیت فرد رخ می‌دهد، در واقع بازگشتی باشد به سطح عمل‌کرد فرد پیش از اضطراب، افسردگی یا هر مشکل روانی دیگری. افراد اغلب به این دلیل برای درمان‌شدن مراجعه می‌کنند که می‌بینند دیگر آن خودِ خوب‌شان نیستند. دیگر به مانند گذشته، صبور، آرام یا اجتماعی نیستند. با کارگر شدن درمان، بسیار می‌شود که مراجعین احساس کنند که دوباره “شبیه خود واقعی‌شان” شده‌اند، یا افراد خانواده در مورد آن‌ها بگویند احساس می‌کنند که عزیزشان دوباره به آن‌ها برگشته است.

اگر در مورد شروع درمان به دلیل این‌که فکر می‌کنید دیگر آن شخصی که قبلاً بودید نیستید ، این فایده‌ی دیگر درمان را هم مدنظر قرار دهید، چرا که نه تنها احساس بهتری خواهید داشت، بلکه احساس خواهید کرد نسخه‌ی بهتری از خود شده‌اید.